Regisseur van je eigen leven

31 oktober 2014 – Lisette Pouls en Jenny van den Noort

20141028-theateraanzSpectrum, Moviera en theatergroep AanZ maken een theaterstuk over huiselijk geweld en de kanteling in de zorg. Het theaterstuk maakt onderdeel uit van het project ‘Eigen kracht in zicht’. Het theaterdeel van dit project wordt gefinancierd door de gemeente Arnhem en provincie Gelderland.

Het theaterstuk is gebaseerd op verhalen en ervaringen van ervaringsdeskundigen en hun omgeving en wordt ook door hen gespeeld. Theater AanZ uit Nijmegen schrijft het stuk samen met ervaringsdeskundigen en begeleiden ook het hele proces; het verzamelen van verhalen, het schrijven en het spelen.

Het doel van het project is het maken van een mooie interactieve voorstelling met als onderwerp huiselijk geweld. De invalshoek is ‘je bent niet alleen slachtoffer maar vooral regisseur van je eigen leven’. De eerste try-out voorstellingen staan gepland in december. Aansluitend zullen minimaal vijf voorstellingen worden gespeeld voor lotgenoten, professionals en beleidsmakers. Anita speelt mee en deelt graag haar ervaringen met ons.

20141028-02fotobijinterviewWaarom doe je mee? 
Ik zat in de vrouwenopvang en dacht: als ik hier goed uit kom en ik ben weer een gezonde, gelukkige en zelfstandige vrouw dan wil ik iets gaan doen met de problematiek ‘huiselijk geweld’. Vanuit mijn hart heb ik langzaam zaken opgepakt, ben ik lezingen gaan geven. Toen kwam het bericht via Stichting Zijweg om mee te spelen in het toneelstuk. Ze vroegen me of het niet iets voor mij was. Het kwam op mijn pad en het is een mooie aanvulling op mijn missie ‘het probleem huiselijk geweld’. Vroeger speelde ik graag toneel en na mijn jeugd heb ik dat niet meer gedaan. Nu past het bij wat ik aan de wereld wil laten horen en daarom doe ik ook mee.

20141028-01fotobijinterviewAnita, je noemt jouw missie en je hebt te maken gehad met geweldsproblematiek. Waarom wil je iets terug doen? 
Als je in de opvang terecht komt dan denk je in eerste instantie: dit komt nooit meer goed, hoe moet ik ook verder je laat alles achter en moet opnieuw beginnen met helemaal niets. Daarna komt de ommekeer en ga je je leven weer opbouwen, je ziet dan pas echt hoe groot het probleem is en hoe onbegrepen huiselijk geweld is. Veel mensen snappen het niet, ze denken alleen aan lichamelijk geweld. Vaak zie je ze denken ‘wat een domme vrouw, als je geslagen wordt dan ga je toch weg’. Na mijn verwerking van deze problematiek heb ik een enorme drang om uit te leggen hoe de situatie is en waar je in eerste instantie denkt ‘ik kom er niet uit’. En wil ik vrouwen bemoedigen die nog in de situatie zitten of net in de opvang zijn door ze mijn verhaal te vertellen en vooral te laten zien dat er wel degelijk een nieuw, een veel beter leven is als je uit je huiselijk geweld relatie kunt ontsnappen. In december 2013 heb ik gesproken op het jaarlijkse politiecongres. Het onderwerp was ‘huiselijk geweld’. Veel mensen – politie maar ook hulpverleners en officieren van justitie – begrijpen niet altijd even goed wat het is om slachtoffer te zijn. Ze denken vaak aan een bepaald type vrouw, een beetje dom, zielig en het slachtoffer. Eén keer per jaar ben ik gastdocent op Hogeschool Windesheim. Op mijn vraag wat studenten het meest bijzonder vinden aan mijn verhaal reageren zij vaak op mijn verschijning. Ze zien een krachtige vrouw en geen zielig typetje. Huiselijk geweld kan iedereen overkomen.

Wat maakt meedoen aan het theaterstuk zo bijzonder? 
Het theater is bijzonder. Op zaterdag oefenen we met elkaar. Ik kan bijna niet wachten tot het zaterdag is. Het is zwaar maar geeft ook een goed gevoel. Je treft lotgenoten; we begrijpen elkaar. De afgelopen weken hebben we (veel) onze verhalen en ervaringen geïnventariseerd. Die vormen de basis voor de voorstelling.
Daarvoor hebben de eerst onze verhalen aan elkaar verteld. De schrijver van het stuk haalt daar teksten uit. Daarmee hebben we vorige week voor het eerst geoefend. Dat was heel indrukwekkend. Uit de teksten voor de voostelling komen onze eigen verhalen. Het is even wennen om je eigen verhaal ook te gaan spelen. Maar het is niet allemaal zwaar hoor. We starten de repetitie altijd met de warming-up. Dan maken we lol, bewegen en springen en dansen.

Hoe is de samenwerking? 
Ik ben heel positief en heb er een goed gevoel bij. De begeleiders: Marian, Jolanda en Ankie zijn lieve, warme en begripvolle mensen. Het was meteen een bijzonder gevoel en het is zo fijn dat ik hier aan mee mag doen.

Kun je al iets vertellen over het theaterstuk? 
Het wordt heel bijzonder, afgelopen zaterdag hebben we al een klein stukje van onze mooie rollen gespeeld met tranen en kippenvel. Als spelers zijn we vaak ontroerd. Het wordt een mooi stuk.

Wanneer is het voor jou geslaagd? 
Het theaterstuk is ook grappig en komisch, ernst en grappen wisselen elkaar af. Wanneer de bezoekers ontroerd zijn, met een lach en een traan, is het voor mij geslaagd. Op deze manier wil ik het beeld, dat mensen hebben van vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld, veranderen. Wij zijn krachtige vrouwen.

Wat wil je aan de bezoekers meegeven? 
Ik wil graag dat mensen anders gaan kijken omdat het meemaken van huiselijk geweld ongekend veel invloed heeft op de rest van iemands leven, ook dat van de kinderen. Het stopt niet bij jezelf. Wat er achter de voordeur gebeurt, is zo aangrijpend en ingrijpend. Het heeft impact op alles, school vrienden, familie. Dat stopt niet en daar willen we graag over vertellen. Er zijn zoveel levens mee gemoeid. Professionals kunnen veel baat hebben bij het horen van verhalen van ervaringsdeskundigen. Wanneer ik mijn verhaal vertel aan politieagenten waarderen ze dat erg. Bij politiemeldingen realiseren zij zich veel zaken niet. Door mijn verhaal gaan zij anders kijken en anders handelen in de volgende situatie.

De première vindt plaats op 30 januari 2015

Theater AanZ is winnaar van de Prins Bernard-cultuurprijs 2014

Terug naar nieuwsoverzicht